Czy każdy człowiek jest dobry? Pragnienie dobra.

Wtedy odezwał się Jan: „Mistrzu, spotkaliśmy kogoś, kto w Twoje imię wyrzucał demony i zabranialiśmy mu, bo nie chodzi z nami”. A Jezus powiedział do niego: „Nie zabraniajcie! Kto bowiem nie jest przeciwko wam, jest z wami”. (Łk 9:49-50)

Każdy, kto robi coś rzeczywiście dobrego, nawet gdyby nie przyznawał się do wiary w Jezusa i do przynależności do Kościoła, w tym co czyni, opowiada się po stronie Boga.

Bowiem Bóg jest samym dobrem, nieskończonym dobrem i źródłem wszelkiego dobra w ludziach. Jeżeli więc ktoś praktycznie realizuje dobro, okazuje się w tym człowiekiem bliskim Bogu, bo czerpie z pokładów dobra złożonych w nim przy jego stworzeniu.

Aby rzeczywiście sprzeciwić się Bogu, trzeba byłoby wyraźnie opowiedzieć się po stronie zła.

A jednak głęboko w nas – niejako instynktownie – istnieje pragnienie dobra. Tym samym świadczymy, że jesteśmy dziećmi Bożymi i to Bóg jest naszym Stwórcą. Tylko – niestety – nie zawsze i nie wszyscy to dostrzegamy i nie wszyscy chcemy się do tego wyraźnie przyznać.